Strome, brukowane uliczki Bo-Kaap, wzdłuż których stoją domy w różu, turkusie, musztardowej żółci i fiolecie, to jeden z najczęściej fotografowanych widoków Kapsztadu — i łatwo potraktować tę dzielnicę jak scenografię, a nie miejsce, w którym ktoś żyje. To błąd: Bo-Kaap to żywa muzułmańska społeczność Cape Malay z korzeniami sięgającymi ponad 300 lat wstecz, a kolory, meczety i jedzenie wywodzą się z konkretnej, często trudnej historii, którą warto poznać, zanim przyjdzie się tu z aparatem.
| Gdzie | Dolne zbocze Signal Hill, na zachodnim skraju City Bowl |
| Dojazd | 15-20 minut pod górę pieszo z centrum City Bowl albo krótka taksówka |
| Potrzebny czas | 2-3 godziny na spacer, przystanek w muzeum i posiłek; dłużej z warsztatami kulinarnymi |
| Koszt | Spacer po ulicach jest bezpłatny; muzeum i warsztaty kulinarne są płatne osobno |
| Najlepsze dla | Fotografii, historii, kuchni i poznania islamskiego dziedzictwa Kapsztadu |
Kto tu naprawdę mieszka i dlaczego domy są tak kolorowe
Mieszkańcy Bo-Kaap to w większości potomkowie społeczności Cape Malay — termin obejmujący ludzi sprowadzonych na Przylądek z terenów dzisiejszej Indonezji, Malezji, Indii i innych regionów Azji Południowej i Południowo-Wschodniej, część jako niewolniczych i wykwalifikowanych robotników, część jako wygnańców politycznych zesłanych przez Holenderską Kompanię Wschodnioindyjską. Islam zapuścił tu korzenie wcześnie, a Bo-Kaap mieści najstarszy meczet Republiki Południowej Afryki, Meczet Auwal, założony w latach 90. XVIII wieku — dzielnica pozostaje prawdziwym centrum muzułmańskiego życia Przylądka, a wezwanie do modlitwy słychać w całej okolicy pięć razy dziennie.
Jaskrawe kolory domów to tradycja młodsza, niż zakłada wielu odwiedzających — według relacji mieszkańcy zaczęli malować domy na intensywne kolory po zniesieniu niewolnictwa i późniejszych ograniczeniach epoki apartheidu, jako widoczne potwierdzenie tożsamości i własności w dzielnicy, którą państwo niejednokrotnie próbowało wymazać. Ta historia ma znaczenie: na mocy apartheidowskiej ustawy Group Areas Act Bo-Kaap była jedną z niewielu historycznie muzułmańskich i mieszanych rasowo dzielnic w centrum miasta, którym udało się uniknąć masowych przymusowych wysiedleń, jakie zniszczyły pobliską District Six — choć nie bez presji i postępującej zabudowy, przeciwko którym mieszkańcy organizują się do dziś.
Spacer po ulicach — z szacunkiem
Wale Street oraz strome bruki Chiappini Street i Rose Street to widoki z pocztówek, po które przyjeżdża większość turystów — ciąg domów ze szczytowymi fasadami w nasyconych kolorach na tle zbocza Signal Hill. To jednak ulica mieszkalna, nie plan filmowy: za tymi jaskrawo pomalowanymi drzwiami ludzie mieszkają, parkują przed nimi samochody i zajmują się codziennymi sprawami, podczas gdy grupy turystów fotografują fasady. Obowiązują podstawowe zasady grzeczności — nie fotografuj ludzi ani otwartych drzwi bez pytania, mów cicho i nie blokuj wjazdów ani progów dla zdjęcia.
Wycieczka piesza z przewodnikiem łącząca Bo-Kaap z najważniejszymi miejscami City Bowl to najprostszy sposób, by poznać historię naprawdę, zamiast zgadywać ją z tabliczki w przewodniku, a lokalny przewodnik wskaże też, które ulice są rzeczywiście otwarte na fotografowanie, a gdzie mile widziana jest większa dyskrecja.
Muzeum Bo-Kaap
Mieszczące się w jednym z najstarszych zachowanych budynków dzielnicy przy Wale Street, Muzeum Bo-Kaap to niewielki, lecz starannie skomponowany przystanek, który obejmuje islamskie dziedzictwo okolicy, korzenie społeczności sięgające epoki niewolnictwa i codzienne życie w różnych okresach. To krótka wizyta — 30-45 minut wystarczy większości osób — ale to właśnie ona odróżnia fotografowanie kolorowych domów od zrozumienia, dlaczego w ogóle tu są.
Kuchnia Cape Malay: drugi powód, by tu przyjechać
Kuchnia Bo-Kaap — fuzja azjatyckich tradycji przypraw z holendersko-przylądkowymi wpływami i lokalnymi składnikami, dopracowywana przez stulecia — to jedna z bardziej wyrazistych kultur kulinarnych RPA, i jak na swoją jakość jest rzadko odwiedzana. Warto szukać bobotie (przyprawionego, zapiekanego mielonego mięsa pod warstwą jajecznej masy), koesisters (nasączonych syropem, obtoczonych w kokosie pączków, których nie należy mylić z afrikanerskimi koeksisters) i wolno gotowanego denningvleis, a kilka domów w Bo-Kaap prowadzi warsztaty kulinarne, które są prawdziwą wymianą kulturową, a nie inscenizowanym pokazem.
Warsztaty kuchni Cape Malay w domu w Bo-Kaap to szczerze mówiąc najlepszy sposób, by spędzić tu kilka godzin — wychodzi się z przepisami, pełnym żołądkiem i dużo lepszym wyczuciem tej społeczności niż daje sam spacer.
Co rozczarowuje
Sława Bo-Kaap ma swoją cenę: najbardziej fotogeniczne przecznice zapełniają się grupami turystów i sesjami zdjęciowymi influencerów już przed południem w weekendy, a statywy i płatne sesje fotograficzne bywają blokują wąskie chodniki. Część mieszkańców zrozumiale znużyła się obcymi ludźmi traktującymi ich drzwi wejściowe jak scenografię studia, a kilka domów wywiesza dziś uprzejme, lecz stanowcze tabliczki z prośbą, by ich nie fotografować bezpośrednio. Przyjdź wcześniej rano albo w dzień powszedni, jeśli zależy ci na spokojniejszej, pełnej szacunku wizycie — a jeśli sam rezerwujesz tu profesjonalną sesję zdjęciową, wybierz fotografa, który współpracuje ze społecznością, a nie działa jej wbrew.
Profesjonalna sesja zdjęciowa w Bo-Kaap z lokalnym fotografem to rozsądny sposób na zdjęcie bez powiększania zamieszania, bo lokalni fotografowie zwykle wiedzą, które ulice i godziny pozwalają ominąć największy tłok.
Dojazd i poruszanie się na miejscu
Bo-Kaap leży wystarczająco blisko City Bowl, by dojść pieszo z większości centralnych noclegów w 15-20 minut, choć ostatni odcinek stale się wznosi i latem bywa ciepły. Taksówka lub przejazd na żądanie eliminuje podejście, jeśli wolisz dotrzeć na miejsce wypoczęty. Sama dzielnica jest zwarta i całkowicie piesza, gdy już się na miejscu — kilka ulic obejmuje główne atrakcje, więc łatwo połączyć ją z porankiem w City Bowl albo wizytą w Muzeum District Six tego samego dnia.
